Door Piet Halma: Good Favour

De zeventienjarige Tom komt strompelend uit een donker bos terecht in een orthodox en gesloten christelijk gemeenschap, ver weg van de bewoonde wereld. Daar weten ze niet precies wat ze met hem aan moeten. Tom zelf blijft een mysterie: hij weet ook niet waar hij vandaan komt. De voorganger citeert de bijbel en zegt dat de vreemdeling die op hun pad komt welkom is; anderen hebben zo hun vragen…

Het mooie van deze film is dat het mysterie blijft terwijl de gespannen sfeer constant voelbaar is. Tom blijft afstandelijk, terwijl anderen hem zien als iemand met mysterieuze krachten. Vrijwel alle beelden zijn een verwijzing naar Bijbelse taferelen. Zelfs bijna alle namen zijn ontleend aan Bijbelse figuren. Tom – de ongelovige Thomas? – wekt een verdronken meisje weer tot leven, en redt zo ook een oude vrouw in stervensnood. Toms aanwezigheid brengt haar weer terug in de kring van de gemeente.

Het idee dat ze misschien wel de messias in huis hebben gehaald wordt versterkt door de stigmata op het lichaam van Tom; ze blijven bloeden. Of zijn deze een teken dat de gemeenschap gestraft wordt voor haar eigen hypocrisie en zonden en onderhuids aanwezige spanningen? En wat betekenen de plagen die de gemeenschap treffen? In ieder geval lopen de kinderen van het dorp achter Tom aan als een rattenvanger van Hamelen (of is het eerder een verwijzing naar de discipelen die met hem op weg gaan?).

Hoe dan ook, de kinderen zelf mogen het dorp – een Hof van Eden?-  niet uit, want de duivel huist immers voorbij een onzichtbare grens. Tom zelf blijft een vraagteken, ook als hij gedoopt wordt tot hun religieuze leider en de gemeenschap de eigen verborgen zonden gaat belijden.

De man-/vrouwverhouding is uit balans: de vrouwen doen het huishoudelijk werk, de mannen kappen het hout en geven de leiding. En de titel? Ergens in de kerk hangt een poster met daarom de tekst: each boy deserves good favour. Goeie genade!

Een film mogelijk als parabel voor de gevaren van het terugkomen op je eigen gelijk en het streng doorvoeren van al te religieuze waarden.

En bovenal een prachtige film van de Ierse filmmaakster Rebeca Daly in een uitgesproken sobere stijl die veel vragen oproept. Is dat sowieso niet het mooie aan film kijken?

Good Favour, 100 minuten, Engels gesproken. Zaterdag en zondag nog te zien.

Tekst Piet Halma.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Blog op WordPress.com.

Omhoog ↑

Maak je eigen website aan bij WordPress.com
Aan de slag